Behalve dat ik geniet van het schrijven voor deze web-log heeft het ook een handige functie merk ik nu. Een slechte kant van mij is dat ik altijd verzuim om nieuwjaarskaarten rond te sturen. Het is niet eens zo dat ik het vergeet maar het is iets wat buiten mijn systeem valt. Wetende dat grote delen van de bevolking veel plezier beleven aan het ontvangen van een dergelijke kaart, vooral van mensen die ze al lang niet hebben gesproken, deel ik dit plezier niet echt. Ik merk ook dat de hoeveelheid kaarten die ik per post ontvang sterk afgenomen is de laatste jaren, de groeten per mail zijn echter sterk toegenomen.

Bij deze wil ik iedereen prettige kerstdagen toewensen en een vrolijk 2007.

Sowieso beleef ik de feestdagen niet volgens de doorsnee burger. Als middenstander zijn dit natuurlijk toptijden en ben je blij als kerstavond aangebroken is om vervolgens onderuit op de bank te genieten van de rust. Die duurt vervolgens 2 kerstdagen lang en daarna gaat de zaak gewoon weer open voor alle kerstvakantiegangers die hun tijd graag winkelend doorbrengen. 1 januari is de volgende vrije dag en 2 januari gaat er geïnventariseerd worden, een klus waar ik altijd als een berg tegenop zie. Mijn kinderen weten ook dat de kerstvakantie voor hun moeder geen vakantie is.

Dan het onderdeel eten met kerst. Natuurlijk wordt er lekker gekookt en wordt de tafel mooi gedekt maar eigenlijk doen we dat altijd als we vrij zijn. Na alle drukte die er in december om mij heen om eten wordt gemaakt ben ik altijd een beetje klaar met eten. Bovendien waarom zou ik nou juist op eerste kerstdag zin hebben in een hertenbiefstukje als ik daar toevallig op 20 november zin in heb eet ik dat dan ook wel.

Wegens het niet meer bestaan van (schoon) ouders hebben we ook geen verplichtingen buiten de deur en sinds wij 4 jaar geleden in het bezit zijn gekomen van een huis in Frankrijk op slechts 350 kilometer van Amsterdam, stappen wij op kerstavond zodra de winkel dicht is in de auto. Zodra we België binnen rijden merk ik dat de innerlijke rust begint te komen en bij het passeren van de Franse grens ben ik bijna sloom te noemen. Twintig minuten later rijden we ons erf op, we steken de houtkachel aan, halen de spullen uit de auto en maken een fles wijn open.

Totale rust, lekker rommelen in de keuken, boekje lezen, eten en drinken. Ik wens iedereen toe dat ze de kerst zo kunnen doorbrengen.