De zilveren lepel
Het is najaar en dan verschijnen altijd grote hoeveelheden nieuwe kookboeken. Alle uitgeverijen gokken erop om voor de feestdagen de nieuwe titels in de winkel te hebben en daarbij is gebleken dat als de boeken er in oktober zijn iedereen in december precies weet wat er gekocht moet worden.
Desondanks is er nu één kookboek wat er met kop en schouders boven uitsteekt en dat is De Zilveren lepel. De Zilveren lepel is al vijftig jaar het best verkochte kookboek in Italië en heet daar Il Cucchiaio d’argento, het is daar de bijbel voor de keuken.Twee jaar geleden heeft de Engelse uitgeverij Phaidon het gedurfd om het boek in het Engels te vertalen en wat bleek: een wereldsucces.
Wat alle Italianen al jaren wisten werd nu ook buiten Italië goed bekend: Deze bijbel moet je in huis hebben. Het boek heeft meer dan 2000 recepten verdeeld over 1263 pagina’s en weegt ruim 2 ½ kilo. Dat is vrij lastig voor mensen zoals ik die niet een paar dagen van huis kunnen zonder hun favoriete kookboeken, de koffer is een stukje zwaarder. Maar dan heb je ook wat. Een klant bij mij in de winkel zei: “ Nu kan ik verder alle kookboeken de deur uitdoen, ik heb hier genoeg aan�, dat is natuurlijk ook weer niet helemaal de bedoeling maar feit is dat dit boek een leven lang een inspiratiebron zal zijn voor iedereen die het in de kast heeft staan.
Kijk maar even op de site www.dezilverenlepel.nl speciaal gemaakt vanwege het verschijnen van dit boek.
Een recept nu, wat zal ik kiezen er is teveel. Uiteindelijk dan toch maar gekozen voor het enige echte originele recept van carpaccio wat ooit ontstaan is in restaurant Harry’s bar in Venetië, vooral omdat je het zo vaak tegenkomt maar het origineel echt onovertroffen is .
Carpaccio Cipriani
Voor 6 personen
675 gram ossenhaas
Zout
Voor de carpacciosaus:
1-2 theelepels worcestersaus
1 theelepel citroensap
2 dl mayonaise (recept staat op bladzijde 65 van het boek)
2-3 eetlepels melk
Zout en witte peper
Verwijder alle vet en zenen van het vlees en leg het in de koelkast. Snijd het goed gekoelde vlees met een scherp mes in zo dun mogelijke plakjes. Verdeel de plakjes zo over zes borden dat ze er geheel mee bedekt zijn. Bestrooi met wat zout en zet nog minstens 5 minuten in de koelkast. Roer de worcestersaus en het citroensap door de mayonaise en voeg zoveel melk toe dat de saus dik genoeg blijft om de achterkant van een lepel te bedekken. Breng de saus op smaak met zout en peper en zo nodig nog wat worcestersaus en citroensap. Zet de saus tot gebruik in de koelkast. Neem het vlees en de saus kort voor het serveren uit de koelkast en druppel de saus over het vlees.
October 30th, 2007 at 2:35 pm
Je moet dus echt wel kunnen koken als je dit boek gebruikt! Karbonaadje op hoog vuur 2x 6 minuten slaat dus nergens op!
Brasato(blz 786) bereid. Rundvlees in tomaten/groentensoep!!! Al mijn culinaire creativiteit moeten aanwenden(basilicum-Toscaanse kruiden e.d), om het enigszins eetbaar te maken.
Edoch: een prachtig boek .
November 1st, 2007 at 3:50 pm
Gut, ook toevallig: Onno Kleijn geeft precies hetzelfde voorbeeld in de Volkskeuken van vandaag. Familie?
November 2nd, 2007 at 11:54 am
Volgens mij geen familie, maar ik denk dat beide schrijver voor dit recept hebben gekozen omdat een carpaccio nog steeds favoriet is bij ons Nederlanders en dan is het leuk om te laten zien dat je eigenlijk met zo weinig ingrediënten (less is more) een fantastisch gerecht op tafel kunt zetten. Ik ben het met Jonah eens het is een topboek!
November 28th, 2007 at 4:49 pm
Erg fijn boek maar hoe kan het dat je ravioli uit napels wel 15 tot 20 minuten moet koken. Is dat niet veel te lang?
December 11th, 2007 at 3:28 pm
@ marijke: volgens mij bedoelde C. van der Lint het voorbeeld van de karbonades bakken…
@ Rob: volgens mij houden de italianen van doorbakken en doorkookt voedsel. Van alle recepten die ik gemaakt heb, heb ik wat van de kook/baktijd af moeten halen. Een beetje eigen inbreng/logica kan dus geen kwaad met dit boek.
Ikzelf ben al enige tijd in bezit van de engelse versie, en moet zeggen dat er nog weinig gerechten mislukt zijn. Er staan hele gekke dingen in, die ik nooit zou maken, of ingrediënten die niet in Nl te verkrijgen zijn (of je moet het zelf in je moestuin gaan zetten).
Maar dát inclusief de gedachte dat het boek al generaties wordt doorgegeven in italie, geeft wel de charme aan het boek.
December 11th, 2007 at 3:38 pm
overigens snap ik het probleem van de karbonade niet helemaal, het ligt er maar net aan wat voor een karbonade je hebt en hoe dik die is en of er been in zit of niet…..
http://www.vlees.nl/content/vleeswaaier/content.asp?vl=1&vlsoort=68 zegt: 12-15 min bakken… dat is toch 6-7 minuten per kant?? Of ligt het nou aan mij dat ik 6 min niet zo heel gek vind?
January 13th, 2008 at 11:54 pm
Geweldig boek, bron van inspiratie maar inderdaad wel blijven nadenken. Iemand met weinig kookervaring maakt heel makkelijk vele recepten uit dit boek maar of dit allemaal toppers zijn…. Italie heeft nu eenmaal een oneindig veel rijkere traditie en veelzijdigheid in de keuken, dit boek is denk ik vergelijkbaar met de rode Wannee in Nederland. Ook in de zilveren lepel zitten vreemde recepten, bv een recept wat begint met: “kook 500 gram diepvries-broccoli in 10 minuten gaar..” doet mij al de wenkbrauwen fronsen.